O COACHINGU

(wprowadzenie)

„Muszę być gotów porzucić to, czym jestem, by stać się tym, kim będę”

Albert Einstein

(1879-1955)

 Czym jest coaching?

„Coach pracuje z klientami, aby dzięki ukierunkowanemu szkoleniu szybko, znacząco i trwale poprawili swoją efektywność w życiu osobistym i zawodowym. Jedynym celem coacha jest praca nad tym, aby klient rozwinął cały swój potencjał – tak, jak go sam zdefiniuje”

Jenny Rogers, „Coaching”, GWP, Gdańsk 2010 r.

 Sześć zasad odróżniających coaching od innych działań:

 Zasada 1

Klient jest źródłem zasobów.

„Klient posiada zasoby dzięki którym może rozwiązać swój problem. Nie zgłosił się on do coacha po to, aby ten go „naprawił”, chociaż w otoczeniu klienta są osoby (…), które uważają, że to właśnie stanowi cel coachingu. Czasem takie przekonanie podziela także klient, mówiąc: „Powiedz mi, co mam zrobić?” lub: „Co byś zrobił na moim miejscu?”. Odpowiedź na to pytanie może znać wyłącznie on sam, ponieważ tylko on zna całą swoją historię, tylko on może podjąć działania i tylko on będzie ponosił ich konsekwencje.

Oczywiście coach może dostarczyć mu przydatnych informacji, ale to od klienta zależy, czy z nich skorzysta czy nie.”

 

Zasada 2

Zadając odpowiednie pytania, stawiając wyzwania i udzielając wsparcia, coach sprawia, że klient zaczyna korzystać z własnych zasobów.

„Z pierwszej zasady wynika, że rolą coacha nie jest dawanie rad. Kiedy udzielasz rad, dajesz do zrozumienia, że wiesz lepiej (…) Zadaniem coacha jest zadawanie przenikliwych pytań, prowadzących klienta w obszary, których wcześniej nigdy nie rozważał. W trakcie tego procesu klient będzie budował własne zasoby.”

 

Zasada 3

Coaching dotyczy całej osoby – z jej przeszłością, teraźniejszością i przyszłością.

„(…) Moje doświadczenie mówi mi, że problemom klienta w życiu zawodowym na ogół towarzyszą kłopoty w życiu osobistym. Również typy związków ukształtowanych w dzieciństwie odciskają swoje piętno na późniejszych relacjach. Coaching nie jest psychoanalizą (…)”

 

Zasada 4

Klient wybiera temat

„Tu leży główna różnica pomiędzy coachingiem a nauczaniem. W coachingu nie ma z góry ustalonego tematu. Coach może mieć w głowie model, powiedźmy, efektywnego przywództwa, ale jeśli ten temat nie dotyczy klienta, nie powinien on pojawiać się w trakcie sesji coachingowej. Temat sesji powinien zawsze pochodzić od klienta.”

 

Zasada 5

Coach i klient są sobie równi

„Coach i klient pracują jako równi sobie partnerzy, a podstawą ich współpracy powinien być bezwarunkowy szacunek. Jedną z najważniejszych zasad jest nieocenianie.”

 

Zasada 6

Celem coachingu jest zmiana i działanie

„Klienci podejmują coaching, ponieważ chcą, aby coś się zmieniło. Najczęstszym ich celem jest wzrost efektywności, a zadaniem coacha jest pomóc im to osiągnąć.”

 

Źródło: „Coaching” Jenny Rogers, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2010 r. str. 14 – 15.

 


Krótka historia coachingu

 

„Pochodzenie angielskiego słowa coach jest tyleż interesujące, co zaskakujące. Pochodzi ono od francuskiego słowa coche, które z kolei wzięło początek od nazwy węgierskiego miasteczka Kòcs, gdzie w XVI wieku skonstruowano pierwszą furę (wóz). Wkrótce rzeczownik stał się czasownikiem i woźnice, którzy zajmowali się przewożeniem ludzi, zaczęli określać swoje zajęcie jako coaching. Wkrótce, wskutek jednego z tych dziwnych procesów językowych, słowem tym zaczęto opisywać pracę nauczycieli, którzy przygotowywali dzieci i młodzież do egzaminów.

W sporcie słowo coach weszło do użycia dopiero pod koniec XIX wieku, gdy studenci z uczelni amerykańskich zaczęli korzystać z pomocy trenerów (coachów), którzy pomagali im osiągnąć sukces. Początki pojęcia coachingu w dzisiejszym rozumieniu zawdzięczamy tenisiście, Timowi Gallweyowi. W 1974 r. ukazała się znacząca ksiązka jego autorstwa zatytułowana The Inner Game of Tenis. To w niej podzielił się ze światem swym rewolucyjnym poglądem, iż najlepszym sposobem pomocy w osiągnięciu sukcesu nie jest dawanie rad, ale zadawanie odpowiednich pytań, które pomogą graczowi korzystać z własnego doświadczenia. Dziś tak właśnie rozumiemy coaching. Wkrótce odkryto, że najlepsi trenerzy często nie byli wcześniej związani z dyscypliną sportu, której teraz uczyli. Byli więc czymś więcej niż trenerami -  byli coachami.

 

Biznes bardzo szybko zainteresował się coachingiem i jeden z uczniów Gallweya, Sir John Whitmore, spopularyzował to pojęcie w Europie, wydając książkę Coaching for Performance (1992 r.).

 

Jednak coaching stał się uznaną metodą dopiero wraz z powstaniem w 1992 r. Coach University, którego założycielem był Thomas Leonard, doradca finansowy z San Francisco. Spowodowało to powstanie wielu szkół coachingu w Stanach Zjednoczonych i na całym świecie”.

 

Źródło: „Coaching” Amanda Vickers, Steve Bavister, Wydawnictwo HELION, Gliwice 2007 r., str. 30-31.

 

 

Własnymi słowami czyli o co w tym coachingu chodzi?

 

Każdy Człowiek jest jak płatek śniegu i jak odcisk palca – niepowtarzalnY!

 

Pozwól, że na początku zasygnalizuję Ci dwie kwestie związane z nazewnictwem. Pierwsza – w coachingu przyjęło się nazywanie „klientem” osobę, która podejmuje pracę nad zmianą w swoim życiu. Druga – spotkanie coachingowe nazywa się „sesją”, a jej czas trwania jest uzależniony od indywidualnych ustaleń pomiędzy coachem i klientem oraz wynika z przyjętej metodologii i postawionego celu. Oznaczać to może: 30 min., 45 min., 60 min. lub dłużej. Na potrzeby niniejszego projektu zaplanowano łącznie 6 godzin na osobę w układzie dwóch spotkań po 3 godziny.

 

No dobrze, to co to takiego i o co w tym chodzi?

 

Sesja coachingowa jest formą rozmowy, dialogu pomiędzy coachem i klientem. Najważniejszą osobą w tym dialogu jest KLIENT. To czego chce, to do czego zmierza, to na czym jej/jemu zależy, to co dla niej/niego jest najważniejsze i ważne.

 

To właśnie z ww. powodów klient ustala cel każdego spotkania. Coach mu/jej towarzyszy pomagając skupić uwagę klienta na tym co jest najważniejsze. Stąd w definicji autorstwa Jenny Rogers pojawia się stwierdzenie dotyczące rozwijania potencjału klienta jako cel coacha. Jenny Rogers jest prekursorką coachingu w Europie i wierzę jej na słowo, które opiera się na dwudziestoletnim doświadczeniu w takiej pracy.

 

TAK!

 

Bo to Ty uczestniczko/uczestniku projektu jesteś mistrzynią/mistrzem swojego Życia.

 

Ty znasz je najlepiej i najlepiej na świecie znasz Siebie.

 

Wiesz jakie masz doświadczenia (wszelkie – te dobre i te mniej dobre), wiesz jakie masz umiejętności, a jakich Ci brakuje lub jakich potrzebujesz.

 

To Tyi tylko Ty – wiesz co dla Ciebie jest najważniejsze i do czego zmierzasz w swoim życiu. Znasz swoje wzorce, przekonania, nawyki, potrzeby, oczekiwania i pragnienia.

 

Zadaniem i rolą coacha jest towarzyszyć Ci podczas sesji w uświadamianiu, nazywaniu, planowaniu, doświadczaniu tego co dla Ciebie jest ważne i pożądane.

 

Jak to się dzieje?

 

Coach na bazie swojego przygotowania i nieustannej nauki oraz własnego rozwoju i doświadczeń ma umiejętności zadawania dobrych, właściwych pytań, po to aby skierować Twoją uwagę na te obszary Twoich zasobów wewnętrznych, które są w danej sprawie, momencie, sytuacji najistotniejsze dla Ciebie.

 

Pozwól, że zadam Ci pytanie:

 

Czego naprawdę chcesz w swoim Życiu?

 

Załóżmy (na chwilę), że podajesz mi listę tego czego chcesz/pragniesz.

 

 

Pozwól, że zadam Ci drugie pytanie:

 

Z jakiego powodu tego nie masz/nie ma tego w Twoim Życiu?

 

Załóżmy (na chwilę), że podasz mi listę powodów….

 

 

I tu kończy się maleńka próbka jednego z możliwych dialogów podczas sesji. Wiem, jest to przykład baaardzo ogólny.

 

Wiesz z jakiego powodu?

 

Każdego profesjonalnego coacha obowiązuje kodeks etyczny obligujący go do zachowania poufności i tajemnicy przebiegu każdej sesji.

 

Zapisy kodeksu etycznego dla coachów wg International Coach Federation Polska (ICF) można znaleźć pod adresem: http://icf.org.pl/pl98,kodeks-etyczny-icf.html

 

Wracając do moich wyjaśnień – Każdy z nas ludzi ma ważne dla Siebie powody podejmowanych działań, nie podejmowania działań, takich a nie innych decyzji, zachowań, reakcji czy interakcji personalnych z innymi, odczuwania własnych emocji. I niektóre z tych naszych powodów i działań dają nam najlepszą z możliwych jakość naszego życia, pozwalają budować wspaniałe, dobre relacje interpersonalne i realizować własne cele.

 

I niektóre z nich takie nie są…….

 

Rozważ:

 

Może już czas rozprawić się z tymi, które nie są skuteczne?

 

„Jeśli wszystko lub jakaś część twojego życia są trudne, to z pewnością jest coś, co w tym kochasz. Inaczej by tak nie było. Czy potrafisz rozpoznać, w jaki sposób ci to służy i puścić to wolno?”

Adamus, Saint-Germain

 

Skoro nie działają, niczego nie zmieniają, niczemu dobremu nie służą to jaka jest ich użyteczność?

 

Tak, proszę Cię czytający te słowa Internauto/Internautko – logicznie i racjonalnie – w skali od 1 do 10 (1 – poziom minimalny, 10 – poziom maksymalny” (tak dla Ciebie) oceń użyteczność Twoich strategii, zachowań, podejścia, działań, powodów, argumentów, które NIE ZMIENIAJĄ TWOJEGO ŻYCIA W ŻADNYM JEGO ASPEKCIE. A czasem wręcz są powodem napięć wewnętrznych, stresu, emocji, konfliktów, niezadowolenia i być może frustracji.

 

Rozważ, proszę:

 

KTO ZMIENI TWOJE ŻYCIE NA TAKIE JAKIEGO TY PRAGNIESZ?

 

i

 

KIEDY TWOJE ŻYCIE SIĘ ZMIENI TAK JAK TEGO PRAGNIESZ?

 

Doświadczaj, Ucz się,  Obserwuj

 

Do zobaczenia na coachingu indywidualnym J.

 

Coach

 

 

„Dopóki będziesz robił to co robiłeś do tej pory, życie twoje nie ulegnie zmianie.

Jeśli nie jesteś zadowolony ze swojego dotychczasowego życia,

to musisz postępować inaczej”

Larry Winget

Autor książki pt.: „Zamknij się, przestań narzekać i zacznij żyć”

 

 

LITERATURA ROZWOJU OSOBISTEGO:

 

Szczególnie polecane:

 

1.      „Świadomi rodzice. Budząc siebie wzmacniasz swoje dziecko” dr Shefali Tsabary, Wydawnictwo Biały Wiatr, Rzeszów, 2012 r.;

2.      „Mądrzy rodzice. Zadbaj o prawidłowy rozwój emocjonalny swojego dziecka” Margot Sunderland, Warszawa, 2012 r.

3.      “Dlaczego zebry nie mają wrzodów? Psychofizjologia stresu” Robert M. Sapolsky, PWN Warszawa, 2011 r.;

4.      „Bez rąk, bez nóg, bez ograniczeń!” Nick Vujicic, Wrocław, 2012 r.

5.      „Powrót do zmysłów” Stanley H. Block, Carolyn Bryant Block, Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa, 2011 r.

6.      „Kod Uzdrawiania” Alexander Loyd, Ben Johnson, Warszawa, 2012 r.

7.      „Zmyślne ruchy, które doskonalą umysł. Podstawy Kinezjologii Edukacyjnej” dr Carla Hannaford, Oficyna Wydawnicza Medyk Sp.z o.o., Warszawa, I polskie wydanie 1998 r.

 

oraz

8.      Colin C. Tipping „Radykalne Wybaczanie”

9.      Don Miguel Ruiz „Ścieżka Miłości”, „Cztery umowy”

10.  Caroline Myss „Anatomia duszy”

11.  Hal i Sindra Stone „Wewnętrzny krytyk”

12.  Bob Mandel „Terapia Otwartego Serca”, „Co dwa serca to nie jedno”

13.  Susan Jeffers „Mimo lęku”

14.  Sondra Ray "Cud związków miłości" i inne

15.  Lee L. Jampolsky "Leczenie uzależnionego umysłu" , "Miłość" i inne

16.  Stuart Wilde "Cuda "

17.  Colin P. Sisson "Wewnętrzne Przebudzenie", "Podróż w głąb siebie"

18.  Louise L. Hay "Możesz uzdrowić swoje życie"

19.  Joseph Murphy "Potęga podświadomości", "Magia wiary" i pozostałe

20.  Nathanial Branden "6 filarów poczucia własnej wartości"

21.  John Bradshaw "Powrót do swego wewnętrznego dziecka"

22.  Melvyn Kinder "W harmonii z emocjami"

23.  Paul Hauck "Jak kochać i być kochanym"

24.  Daniel Goleman "Inteligencja emocjonalna w praktyce"

25.  Paulo Coelho "Alchemik" i inne

26.  Richard Bach "Mewa", "lluzje..", "Most przez wieczność"

27.  Stephen R. Covey "7 nawyków skutecznego działania" i wszystkie inne!!

28.  Rymond Hull "Jak żyć - Sukcesu można się nauczyć"

29.  Zig Ziglar "Do zobaczenia na szczycie"

30.  Florence Littauer "Odważ się marzyć"

31.  Brian Tracy „Plan lotu”

32.  Wayne W. Dyer "Pokochaj siebie"

33.  Robert Anthony "Pełna wiara w siebie"

34.  Norman V. Peale "Moc pozytywnego myślenia", "Możesz, jeśli myślisz, że możesz"

35.  Anthony Robbins  "Obudź w sobie olbrzyma"

36.  Anthony Robbins  "Nasza moc bez granic"

37.  Gerald Epstein "Uzdrowienie przez wizualizację"

38.  Bernie S. Siegel "Miłość, medycyna i cuda"

39.  O. Carl Simonton "Powrót do zdrowia"

40.  Daniel Reid "TAO zdrowia"

41.  Deepak Chopra "Zdrowie doskonałe"

42.  Anna Ciesielska "Filozofia zdrowia - kwaśne, surowe, zimne"

43.  Scott Thorpe „Myśleć jak Einstein”

44.  Katarzyna Gozdek-Michaelis „Rozwiń swój genialny umysł”,.

45.  E. Joseph Neidhardt, lek. Med. Dr Malcolm S. Einstein, Dr Robert F. Conry„Jak opanować stres”

52.  „Jak radzić sobie lepiej z ludźmi” Peter Honey, Warszawa, 1997 r.;

53.  „6 filarów poczucia własnej wartości” Nathaniel Branden, Łódź, 2008 r.;

54.  „Osobisty Program Efektywnej Pracy” Kerry Gleeson, Warszawa, 1998 r.;

55.  „Podejmowanie decyzji” John Adria, Warszawa, 1998 r.;

56.  „Porozumienie bez przemocy” Marshall B. Rosenberg, 2003 r., Warszawa;

57.  „Sztuka Świadomego Życia” Nathaniel Branden, Łódź, 1999 r.;